‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ความเดิมตอนที่แล้ว
‎ข้ารักเจ้า โจคัสตา แม็กเคนซี
‎โลกนี้อาจเปลี่ยนแปลง...
‎แต่เรื่องนั้นจะไม่มีวันเปลี่ยน
‎งั้นต้องส่งข่าวถึงเมอร์ทัก
‎ถ้าเขาได้รับคำเตือน เขาอาจ ‎หว่านล้อมคนเหล่านั้นให้ถอยได้
‎ผมจะส่งข่าวถึงเมอร์ทักเอง
‎ท่านชนะไม่ได้หรอก ท่านไม่ชนะ ‎ประวัติศาสตร์ถูกเขียนไว้แล้ว
‎งั้นข้ายิ่งต้องสู้
‎เจ้ามากับกองทหารสินะ
‎ข้ามาเตือนพวกท่านเรื่องไทรออน
‎แสดงว่าเจ้าคือคนทรยศ
‎ข้าปลดปล่อยท่านจากคำสาบาน
‎ข้าจะไม่มีวันหักหลังแม่เจ้า
‎ไม่ว่าใครขอก็ตาม
‎เมอร์ทัก
‎โรเจอร์
‎บรี
‎(อ๊อกซฟอร์ด ปี 1969)
‎ไม่ต้องกลัว ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย
‎แค่ขีดฆ่าสีแดงนิดหน่อย
‎หรือใช่ล่ะ
‎คุณโจนส์
‎ว่าไงนะครับ
‎คุณคิดว่าเป็นเรื่องคอขาดบาดตายหรือเปล่า
‎ผมไม่คิดว่าใช่ครับ
‎แต่ผมกำลังสงสัยว่า...
‎มันหมายถึงอะไร
‎เมื่อคุณเขียนว่า "ในที่สุดบุคคลนั้นก็ได้ฝังขวาน"
‎เราทุกคนรู้ว่ามันหมายถึง ‎การยุติความขัดแย้งในทางใดทางหนึ่ง
‎แต่คุณบอกได้ไหมว่า ‎ทำไมเขาต้องฝังขวานให้ยุ่งยาก
‎งั้นคุณควรจากไปเฉยๆ ก็ดีนะ
‎เว้นแต่ว่าคุณมีคำสั่งเสียถึงเราก่อนคุณจากไป
‎ข้ามา ข้าเห็น ข้าพิชิต
‎ไม่ตรงกับที่ผมต้องการเสียทีเดียว คุณมอร์แกน
‎นั่นไม่ใช่คำสั่งเสียของซีซาร์ด้วย
‎แม้เขาพบจุดจบที่น่าเศร้าจริง อยู่ก่อน คุณโจนส์
‎ผมอยากรู้ว่าคุณจะเห็นด้วยกับผมหรือเปล่า
‎เพราะผมเชื่อว่านี่คือคำถามชี้เป็นชี้ตาย
‎ความเรียงที่พวกคุณเขียน ‎เกี่ยวกับคำสั่งเสียที่ลือเลื่องยังไม่ดีนัก
‎ผมอยากให้พวกคุณคิดจริงจังว่า ‎ทำไมพวกเขาถึงสั่งเสียไว้แบบนั้น
‎และอาจจะใช้โอกาสนี้ ‎นึกถึงคำสั่งเสียของตัวเองด้วย
‎มันสำคัญตรงไหนครับ
‎นี่คือ...
‎วิชาประวัติศาสตร์
‎ไม่ใชวิชาการเขียนสร้างสรรค์
‎เพราะคนเรามีชีวิตและตาย ‎สอดคล้องกับคำพูดของตนเอง
‎คำพูดหล่อหลอมความคิดและการกระทำของเรา
‎บ่อยครั้งที่คำพูดนิยามความเป็นเรา
‎เหมือนกระสุนเมื่อพุ่งออกไปแล้ว
‎เราเรียกมันกลับคืนไม่ได้
‎มันมีผลสั่นสะเทือน
‎ดังนั้นเลือกใช้คำพูดอย่างรอบคอบ
‎ทำให้มันมีความหมาย
‎ใช้ชีวิตให้คู่ควรกับคำพูดนั้น
‎โดยเฉพาะคำสั่งเสียของเรา ‎มันยั่งยืนกว่าชีวิตของเรา
‎แล้วของครูจะเป็นอะไรครับ
‎"ความปรารถนาก่อนตายของข้าพเจ้า...
‎ขอให้นักเรียนเขียนความเรียงเป็นเหตุเป็นผล
‎โดยมีหลักฐานยืนยันได้
‎ด้วยลายมือที่อ่านออกด้วยเทอญ เอเมน"
‎ไม่สิครับ เอาจริงๆ
‎ผมคงบอกว่า...
‎"ประวัติศาสตร์ลืมชื่อของผมไปเถิด
‎ขอแค่คำพูด...
‎และการกระทำของผม
‎จารึกในใจของผู้ที่ผมรักก็พอ"
‎วันนี้พอแค่นี้ครับ
‎เจอกันสัปดาห์หน้า
‎คุณมาเร็วนะ
‎ก็อยากเห็นคุณสอน
‎และถ้าคุณอยากทันดู ‎เดอะ เกรท เทรน ร็อบเบอรี เราต้องรีบ
‎คุณแน่ใจเหรอว่าคุณไหว ‎กับการดูหนังเงียบมาราธอน
‎คุณไม่ใช่แค่เอาใจผมนะ
‎ไม่เลย
‎แต่คุณก็เคยทรมานกับวิชาเกี่ยวกับ ‎สะพานแขวนมาทั้งชั่วโมง
‎ก็ยุติธรรมดี
‎คำสั่งเสียของคุณจะเป็นแบบนั้นจริงเหรอ
‎(คำสั่งเสียที่เลื่องลือ)
‎(ปลดเขาลงมา)
‎(เขายังหายใจอยู่)
‎(ฉันต้องเปิดช่องทางเดินหายใจให้เขา)
‎(โรเจอร์ ได้ยินหรือเปล่า บริแอนนานะ)
‎(คุณยังไม่ตาย คุณยังอยู่ดี ทุกอย่างเรียบร้อย)
‎(สามเดือนต่อมา)
‎ทุกอย่างดูดี
‎คอของเธอดีขึ้นเยอะ
‎แผลจางลง
‎เธอรู้สึกยังไงบ้าง
‎เธอควรพยายามพูดให้ได้ โรเจอร์
‎ตอนแรกเสียงจะแหบพร่าบ้างแต่เป็นธรรมดามาก
‎แค่ลองกระซิบได้มั้ย
‎ก็ได้ ถ้างั้น...
‎รู้ไว้นะว่าฉันจะ...
‎สอนเจมให้พูด "สเว็ตเตอร์" กับ "อะลูมินัม"
‎ไม่ใช่ "จัมพ์เปอร์" หรือ "อะลูมิเนียม"
‎การสื่อสาร 70 เปอร์เซ็นต์ไม่ได้ใช้คำพูด
‎แล้วใครต้องการคำพูดล่ะ
‎เราแกล้งทำเป็นว่าเราอยู่ในหนังเงียบ
‎ที่เราเคยดูที่อ๊อกซฟอร์ดหรือจัตุรัสเคนมอร์ก็ได้
‎ลอร์ดจอห์นเอาหนังสือกับของขวัญกองโตมาด้วย
‎เธออยากขึ้นบ้านไปพบเขามั้ย
‎ก็ได้ งั้น...
‎หนูจะไปกับแม่เอง
‎ไม่ว่าจะมองยังไงก็เป็นไอ้ขี้ขลาด
‎(นี่ครับ ผู้พัน จับเขาได้ใกล้กับลำห้วย)
‎(เอาไปรวมกับนักโทษคนอื่น)
‎(เราจะทำยังไงกับพวกมันดีครับ ใต้เท้า)
‎(เลือกมาสามคน แขวนคอ ‎แล้วทิ้งไว้ให้เป็นเยี่ยงอย่างแก่ทุกคน)
‎(ขอพระผู้เป็นเจ้าทรงเมตตา ‎วิญญาณของพวกเจ้า)
‎เพื่อนร่วมห้องของหนูที่เอ็มไอที
‎เกล
‎เธอมีแฟนที่เคยรบในเวียดนาม
‎หนูไม่รู้จักเขาดีหรอกแต่ว่า...
‎เธอชวนหนูไปเป็นเพื่อน ‎พบเขาอยู่หลายครั้งหลังจากที่เขากลับมา
‎ตอนที่หนูเจอเขาครั้งแรก ‎เขากลับจากสงครามเกือบปีแล้ว
‎หนูไม่คาดคิดหรอกว่าจะเจออะไร แต่ว่า...
‎เขาเหมือนซอมบี้เลย
‎แววตาของเขาไร้ชีวิตชีวาสิ้นเชิง
‎เกลเรียกแววตาแบบนั้นว่าแววตาล่องลอย
‎เขาโดนสะเก็ดระเบิดแต่ไม่ได้บาดเจ็บสาหัส
‎เราเรียกอาการนั้นว่า...
‎โรคประสาทสงคราม
‎อาการช็อกจากระเบิด
‎นี่ก็ผ่านมาหลายเดือนแล้ว
‎แม่บอกเองว่าร่างกายของโรเจอร์ปกติดี
‎แสดงว่านี่คงเป็นโรคประสาทสงคราม
‎หนูหมายถึงโรคทางสมอง
‎ทางจิตใจ
‎เหมือนเขากำลังจมอยู่ในความเงียบ
‎แล้วเขาก็มีแววตาล่องลอยแบบเดียวกันนั้น
‎หนูกลัวว่าเขาจะหลงหายไป
‎ไม่ว่าเขาจะหลงไปยังไง
‎ลูกแค่ต้องเชื่อมั่นว่า...
‎ลูกตามหาเขาพบ
‎จะไม่มีเสียงเพลงอีกแล้ว
‎จะไม่มีเสียงหัวเราะหรือรอยจูบ
‎จงไปสู่สุคติ
‎เหลือแต่เราที่โศกสลด
‎ถอนหายใจและโอดครวญ
‎บนผืนหญ้าเขียวสด
‎ดอกไม้ป่า
‎ร่วงโรยหมดเสียแล้ว
‎ข้าคิดว่าข้าน่าจะทำป้ายหินสลักชื่อให้เขา
‎ข้ารู้ว่าไม่ใช่หน้าที่ของข้า
‎ข้ากับเมอร์ทักไม่ใช่สามีภรรยากัน
‎เราก็ไม่ใช่พ่อลูกกัน แต่ว่า...
‎ความเจ็บปวดไม่น้อยกว่าเลย
‎ไม่ได้ทำใจง่ายกว่าด้วย
‎เขาดื้อรั้นพอๆ กับพ่อของเจ้า
‎ถ้าเพียงแต่เขาอยู่เคียงข้างเจ้า
‎เขาอยู่ตลอดครับ
‎เขารักษาคำสาบานที่ให้ข้าไว้
‎ที่ให้แม่ของข้า
‎เขาเป็นผู้ซื่อสัตย์เหนือใคร
‎เราตำหนิเขาไม่ได้ในเรื่องนั้น
‎รถมารอท่านแล้ว นายหญิง
‎ฝากขอบคุณแคลร์อีกครั้งนะจ๊ะ
‎ครับ
‎งั้น...
‎ลาก่อน ท่านป้า
‎เราจะระมัดระวังแค่ไหนนะถ้าเรารู้ว่า ‎คำบอกลาไหนคือครั้งสุดท้าย
‎"ข้าขออภัยที่ทำให้ลูกเขยของท่านได้รับบาดเจ็บ
‎เป็นความผิดพลาดที่น่าละอายที่สุด"
‎ผู้ว่าการรัฐไทรออนมอบที่ดิน ‎ในชนบท 5,000 เอเคอร์ให้โรเจอร์
‎อะไรคะ ทำไม
‎ค่าชดเชย
‎เขาคงคิดว่าเขาซื้อการอภัยจากลูกได้
‎แล้วเราจะเอาที่ดิน 5,000 เอเคอร์ไปทำอะไร
‎มันเรียกคืนสิ่งที่เกิดขึ้นกับโรเจอร์ไม่ได้
‎แต่มันเป็นที่ดินที่มีมูลค่า
‎ไทรออนเก็บที่ดินของเขาไว้เถอะ
‎หนูไม่ต้องการที่ดิน หนูต้องการสามีของหนูคืน
‎(สำหรับความผิดที่เจ้ากบฏ...
(‎เจ้าจะต้องโทษตายด้วยการแขวนคอ)
‎ข้านำบางอย่างมาด้วย
‎สิ่งที่ทำให้ข้ารู้สึก
‎ราวกับว่าข้ามีปรีชาญาณแห่งสวรรค์ในอุ้งมือเสมอ
‎แอสโตรแลบนี้คือรูปจำลอง ‎ของจักรวาลในหลายแง่มุม
‎เครื่องมือที่เราใช้หาตำแหน่งแห่งที่ของตัวเอง
‎ไม่ว่าจะบนบกหรือกลางทะเล
‎เราใช้มันบอกเวลาได้ด้วย
‎เพื่อค้นหาที่ทางของเราบนโลก
‎บางทีเราควรเริ่มด้วยสิ่งเล็กๆ
‎งั้นมาดูเวลาเป็นไงคะ
‎ดังนั้น...
‎ถ้าดวงอาทิตย์อยู่ตรงนั้น...
‎ก็จะเท่ากับ...
‎ห้าโมงครึ่ง
‎ห้าโมงสามสิบห้า
‎แต่เราคงไม่ได้คำตอบทุกอย่างหรอกค่ะ
‎ไม่
‎บางครั้ง เราต้องอดทน
‎ขอบคุณค่ะ จอห์น
‎ดีใจนะที่เห็นคุณพบวิธีลืมเรื่องเศร้าได้บ้าง
‎ช่วงหลายเดือนนี้ผ่านไปไม่ง่ายเลย
‎ในยุคของเจ้ามียารักษาความเศร้ามั้ย
‎ปีศาจล่องหน...
‎ที่เกาะกินจิตใจทำให้เรากังวล
‎น่าเสียดายที่ไม่มีค่ะ
‎ข้าไม่คิดว่ามนุษย์ ‎จะมีวันคิดค้นยารักษาความเศร้า
‎คงยกเว้นเวลาเท่านั้น
‎ว่ากันว่าเวลารักษาบาดแผลได้ทุกอย่าง
‎ใช่
‎ฮัลโหล
‎ไงคะ
‎โรเจอร์ทำอะไรของเขาน่ะ
‎เขากำลังทำบันไดขึ้นชั้นลอยน่ะค่ะ
‎ลูกคิดว่าเขาพอจะ...
‎หยุดมือสักครู่ได้มั้ย
‎เราแบ่งอาหารมาให้ลูกจ้ะ
‎หนูจะลองดูว่าจะให้เขาผละจาก ‎งานไม้ที่เขาเพิ่งชื่นชอบได้หรือเปล่า
‎ระวังหน่อยจ้ะ ใจข้า
‎ "ใจข้า" เหรอ
‎ศัพท์ใหม่นี่นา
‎ใช่ "สายเลือดของข้า"
‎ข้านึกว่าเป็นคำนั้น "เลือดของข้า"
‎ก็ใช่ แต่เลือดในคำนั้น ‎คือเลือดที่ไหลออกจากบาดแผล
‎ "สายเลือด" คือคำที่ส่วนใหญ่พูดกับเด็ก
‎ที่เป็นลูกหลานของเรา
‎เป็นคำที่ไพเราะ
‎ชาพร้อมแล้วค่ะ
‎หยุด!
‎เจม
‎โอ๋ หลานรัก
‎เจมี่
‎โรเจอร์
‎โรเจอร์ คุณพูดแล้ว
‎คุณพูดอะไรอื่นหน่อยสิ
‎เจ็บเหรอ
‎คุณลองหน่อยนะ
‎ลองพูดเพื่อฉัน
‎โอ้ ที่รักของฉัน โอ้ ที่รักของฉัน
‎โอ้ ที่รักของฉัน เคลเมนไทน์
‎เธอหลงหายไปตลอดกาล
‎เสียใจเหลือเกิน เคลเมนไทน์
‎ในถ้ำ ในหุบเหวลึก
‎เขากำลังขุดเจาะเหมือง
‎คนงานเหมืองวัยสี่สิบเก้า ‎อยู่กับลูกสาวของเขา เคลเมนไทน์
‎โอ้ ที่รักของฉัน โอ้ ที่รักของฉัน ‎โอ้ ที่รักของฉัน เคลเมนไทน์
‎เธอหลงหายไปตลอดกาล
‎เสียใจเหลือเกิน เคลเมนไทน์
‎ตัวเธอช่างเบาเหมือนเทพธิดา
‎รองเท้าของเธอคือเบอร์เก้า
‎กล่องใส่ปลาไม่มีฝา
‎เป็นรองเท้าแตะสำหรับเคลเมนไทน์
‎โอ้ ที่รักของฉัน โอ้ ที่รักของฉัน ‎โอ้ ที่รักของฉัน เคลเมนไทน์
‎เธอหลงหายไปตลอดกาล
‎เสียใจเหลือเกิน เคลเมนไทน์
‎หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก
‎เจ็ด แปด เก้า สิบ
‎ไปหาคุณตากัน
‎หาคุณตา
‎โดนจับได้แล้ว
‎เราเล่นอีกทีดีมั้ย
‎หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
‎แคลร์ พาเจมมี่กลับบ้าน
‎เดี๋ยวนี้
‎แคลร์ เอียนน่ะ
‎เอียน!
‎เรานึกว่าจะไม่มีวันเจอเจ้าอีกแล้ว
‎จะมีใครไล่ตามเจ้ามามั้ย เจ้าหนู
‎ไม่นะ เว้นแต่เขามีญาติที่อาฆาตแค้น
‎คืนนี้เราจะต้องฉลอง
‎กินให้เต็มที่
‎บรี!
‎โรเจอร์!
‎ดีจริงๆ ที่เจอเจ้า
‎บรี
‎ไง เจ้าหนู
‎เจ้าคิดว่าไง
‎มัน...
‎ใหญ่
‎ลงแรงไปมากเลย
‎ทั้งเลือด หยาดเหงื่อและน้ำตา
‎โชคดีที่ผู้ตั้งรกรากทุกคนมาช่วย
‎ข้าแล่เนื้อหมูป่าได้
‎ถ้าพวกท่านอยากกิน
‎เอียน เจ้าเพิ่งมาถึง
‎เจ้าไม่อยากพักเหรอ
‎เจ้าต้องหิวแน่ ข้าจะให้คนของเราทำให้
‎หรือให้มาร์ซาลีทำ
‎เจ้าควรเห็นตอนนางถือมีด
‎ข้าฆ่ามัน
‎ข้าจะเป็นคนแล่เนื้อเอง
‎ได้อยู่แล้ว
‎ตามใจเจ้า
‎มาสิ
‎พวกท่านว่าอะไรมั้ยถ้าข้าอยู่ข้างนอกนานอีกหน่อย
‎ตามสบายเลย เจ้าหนู
‎อนาคตของข้าเป็นเช่นใดนะ
‎ใบนั้นคือไพ่คู่รัก
‎แต่ต้องมีลูกกี่คนถึงจะพอ เฟอร์กัส เฟรเซอร์
‎ทีนี้สำหรับโรเจอร์ แม็กเคนซี
‎ไพ่คนถูกแขวนคอ
‎ข้าผิดพลาดเอง
‎เราจะลองใหม่
‎เราลองอีกทีนะ
‎มีอะไรกัน
‎นี่อะไรเหรอ
‎เปล่า
‎แค่เล่นสนุกไม่มีพิษภัย
‎คุณรู้นะมันก็แค่ไพ่
‎พูดกับฉันสิ โรเจอร์
‎ฉันไม่สนหรอกว่าเสียงของคุณจะเป็นยังไง
‎ฉันรู้ว่ามันรู้สึกแย่
‎เสียงของคุณ...
‎พรสวรรค์ของคุณ
‎แต่คุณยังเป็นคุณ
‎คุณยังเป็นคนที่ฉันแต่งงานด้วย ‎และฉันอยากได้เขาคืนมา
‎ขอร้อง
‎ไม่ใช่คุณไม่พูด คุณไม่อยากพูดด้วยซ้ำ
‎ฉันรู้ว่าคุณเจ็บปวดแค่ไหน
‎และคุณคงกลัวมาก
‎แต่ฉันเคยผ่านเรื่องเลวร้ายเหมือนกัน
‎เรื่องที่ดำมืดและน่าขยะแขยง
‎เชื่อสิ ฉันมีแต่อยากคลานลงรูและตายไปซะ
‎บางครั้งฉันก็ยังอยากทำ
‎แต่ฉันไม่เคยทำ
‎และฉันไม่ทำ
‎เพราะฉันมีสามีและลูกชายที่ต้องการฉัน
‎ฉันสู้เพื่อเรามาแล้ว
‎และตอนนี้ฉันต้องการ...
‎ฉันต้องการคุณ
‎เจมมี่ต้องการคุณ
‎ฉัน...
‎อดทนมาตลอด
‎แต่ฉันต้องการรู้
‎ฉันต้องการรู้ว่าคุณไม่ได้หลงหายไปตลอดกาล
‎คุณจะกลับมาหรือเปล่า
‎คุณจะ...
‎สู้เพื่อเรามั้ย
‎ข้าทำไส้กรอกหมูผสมอัลมอนด์สูตรพิเศษให้เจ้า
‎ข้าจำได้ว่าเจ้าชอบ
‎ใช่แล้ว
‎นี่ ขอบใจนะ ลิซซี่
‎พระผู้เป็นเจ้า...
‎เราขอขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้
‎แต่ที่สำคัญที่สุด เราขอขอบคุณ ‎ที่นำเอียนคนหนุ่มกลับมาหาเรา
‎เอเมน
‎- เอเมน ‎- เอเมน
‎เจ้าน่าจะต้องมีเรื่องเล่าเป็นกระบุง
‎เริ่มแต่ต้นเลย ห้ามหลงลืมแม้แต่อย่างเดียว
‎เจ้ารู้จุดเริ่มต้นแล้ว
‎และจุดจบของเรื่องคือเรากำลังกินมื้อเย็น
‎แล้วเรื่องราวระหว่างนั้นล่ะ
‎พวกโมฮอว์กดีกับเจ้าหรือเปล่า
‎พวกเขาเป็นคนยังไง
‎พวกเขา...
‎เป็นคนดี
‎เจ้าคิดจะกลับขึ้นเหนือมั้ย
‎กลับไปหาพวกโมฮอว์กน่ะ
‎ไม่
‎บรี ลูกคุยกันเรื่องโฉนดที่ดินผืนใหม่ ‎ที่ได้จากผู้ว่าการรัฐไทรออนหรือยัง
‎เรา... กำลังคิดอยู่ค่ะ
‎ถ้าเราจะเก็บที่ดินผืนนี้ไว้
‎เราต้องไปสำรวจที่ดินและจดทะเบียนให้ถูกต้อง
‎หนูยังไม่แน่ใจว่าโรเจอร์ ‎ทำงานแบบนั้นได้ในตอนนี้
‎เราอาจส่งคนของเราสักคนไป
‎ถ้าไมเยอร์สไม่ได้ไปทำการค้า...
‎เอียนคงยินดีจะไปกับเขา
‎เจ้ารู้ว่าต้องทำยังไง เจ้าหนู
‎เจ้าเคยช่วยเราปักหมุด ‎อาณาเขตที่เทือกเขาตอนเราเพิ่งมาถึง
‎เจ้าจะช่วยญาติทำเรื่องนี้ได้มั้ย
‎คงช่วยโรเจอร์ได้มาก ช่วยเราได้มากด้วย
‎ให้เขามีเวลาคิดสักหน่อยเถอะค่ะ
‎- ได้ ‎- น่าเสียดาย ห้องรับรองแขกของเรา
‎ที่อยู่ชั้นบนยังไม่แล้วเสร็จ
‎แต่เรายินดีให้เจ้านอนเตียงในครัวนะ
‎ขอบคุณ
‎ในถ้ำ ในหุบเหวลึก
‎เขากำลังขุดเจาะเหมือง
‎คนงานเหมืองวัยสี่สิบเก้า กับ...
‎เอียน
‎เจ้าหนู
‎เจ้ามาทำอะไรข้างนอกนี่
‎ข้านอนไม่หลับ
‎เจ้าไม่ชอบเตียงที่จัดให้เหรอ
‎ข้าไม่คุ้นกับการนอนเตียง ‎ในบ้านหลังใหญ่แบบนี้ ท่านน้า
‎เหรอ
‎เรา...
‎เราดีใจมากที่เจ้ากลับมา
‎แต่ดูเหมือนเจ้าไม่สบายใจ
‎เจ้าดูแปลกไป
‎เกิดอะไรขึ้นกับพวกโมฮอว์ก เจ้าหนู
‎เจ้าบอกข้าได้ถ้าอยากบอก
‎ข้าบอกความจริงไม่ได้ในตอนนี้
‎ข้าไม่รู้จะบอกยังไง
‎แต่มีหลายอย่างที่พวกท่านก็ปิดบังคนอื่น
‎ท่านกับน้าแคลร์
‎ใช่
‎ข้าเข้าใจ
‎ข้าเสียใจที่เห็นเจ้ากลุ้มแบบนั้น
‎ท่านไม่ต้องห่วงข้าหรอก
‎งั้นก็...
‎ข้าจะนั่งตรงนี้อีกสักครู่
‎ถ้าเจ้าไม่ว่าอะไรนะ
‎ตามสบายครับ
‎เจ็บหรือเปล่า
‎ของข้าได้แผลตอนกำลังเล่น
‎นี่ไม่ใช่รอยช้ำ เจ้าหนู
‎ข้าเลือกจะทำตัวเอง
‎เจอมาน เฟรเซอร์ เจ้าทำอะไรอยู่จ๊ะ
‎- ข้าขอโทษจริงๆ ‎- ไม่เป็นไร
‎บางครั้งข้าก็รู้สึกเหมือนกำลังต้อนฝูงแมว
‎ลูกสองก็เหนื่อยพอแล้วแต่กำลังจะมีอีกคน
‎ไหนจะต้องทำงานสวนและเย็บผ้าด้วย
‎ช่วยแคลร์ผ่าตัดอีก
‎ยังไม่ทันเที่ยง ข้าก็หมดปัญญาแล้ว
‎แน่นอนว่าข้าคงไม่เลือกชีวิตแบบอื่น
‎เด็กๆ คือของที่ผู้สร้างให้เราหยิบยืมชั่วเวลาสั้นๆ
‎ถ้าเราโชคดี
‎ข้าคิดว่า...
‎ลูกของข้าโชคดีที่มีน้องชายและน้องสาว
‎เช่นพวกเมอร์เรย์
‎ส่วนข้ามีแค่น้องสาว โจนี่
‎นางไม่ได้...
‎เด็ดเดี่ยวเหมือนเจเน็ต พี่ของเจ้า ข้าจำได้
‎- พี่สาวของข้ามีความคิดเป็นของตนเองเสมอ ‎- ใช่
‎นางเป็นคนซุกซนมาก
‎บอกตามตรงนะข้าอิจฉามาตลอด
‎เมื่อมีแค่แม่และน้องสาวอยู่ด้วยที่บัลริกกัน
‎เจ้าต้องคิดถึงครอบครัวแน่เลย
‎ข้าคิดถึงโจนี่น้องของข้า
‎เว้นแต่...
‎บางครั้งข้ารู้สึกผิดที่ข้าช่างมีความสุขอยู่ที่นี่
‎ที่ข้าช่าง...
‎รู้สึกเหมือนอยู่บ้านในครอบครัวนี้
‎ข้ารู้สึกว่านี่คือที่ของข้า
‎แบบนั้นแย่หรือเปล่า
‎ไม่
‎เป็นเรื่องดี
‎เด็กดิ้นน่ะ
‎อีกไม่นานเขาจะมาอยู่กับเรา
‎ข้าดีใจที่เจ้าจะได้อยู่ต้อนรับเขา
‎หรือเธอนี่แหละ
‎มาจ้ะ
‎ฉันดีใจจังที่เอียนจะไปสำรวจกับคุณ
‎ก่อนคุณไป ฉันมีของอยากให้คุณ
‎คุณเคยบอกฉันว่าตอนเด็กคุณมีเครื่องบินของเล่น
‎ฉันเรียนไม่จบหรอกแต่ว่า...
‎ฉันพอรู้เรื่องหลักอากาศพลศาสตร์นิดหน่อย
‎ฉันรู้ว่าเราทำให้แผ่นกระดาษบินไม่ได้
‎แต่บางครั้ง เราต้อง ‎ปรับความคาดหวังของเราเอง
‎เพื่อดัดและปรับรูปตัวเรา
‎เขาถึงได้ให้ของขวัญครบรอบแต่งงานปีแรก
‎ทำจากกระดาษ
‎และหลังจากภาระหน้าที่ 60 ปี ‎ของขวัญก็เป็นเพชร
‎สสารที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
‎ฉันอยากให้ชีวิตคู่ของเรา ‎เติบโตจนเข้มแข็งได้แบบนั้น
‎ฉันรักคุณ...
‎โรเจอร์ แม็ก
‎ยี่สิบสี่
‎เจ้าไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้า
‎ข้าอยากมาเอง
‎บริแอนนาให้สิ่งนี้แก่เจ้าเหรอ
‎เจ้าไว้ใจว่าข้าจะไม่ทำมันพัง
‎มาร์ซาลี
‎เจ้าเคยจ่ายวอเตอร์เฮมล็อกให้ใครหรือเปล่า
‎ไม่เคย ทำไมคะ
‎มันหายไปบางส่วน เหลือแค่รากเดียว
‎ข้านึกว่าเจ้าคงจ่ายมัน ‎ให้คนปวดไมเกรนหรือว่า...
‎ข้าคงไม่แตะสิ่งนั้นหรอกเมื่อข้าตั้งท้องอยู่
‎ข้าก็คิดแบบนั้น
‎มันเป็นพืชที่อันตรายมากน่ะ
‎ข้าสาบานได้เลยนะว่า ‎อย่างน้อยเรามีเหลือสี่หรือห้าชิ้น
‎นั่นอะไร
‎นกกระดาษเหรอ
‎มันบิน แต่ว่า...
‎ไม่ร้องเพลง
‎บางครั้งข้าก็ไม่เข้าใจพวกโมฮอว์ก
‎บางครั้ง ข้าจะคุยกับพวกนกแทน
‎ข้าเลยไม่เหงานัก
‎เจ้าเคยสงสัยไหมว่าพวกมันรู้ได้ยังไงว่า ‎จะบินไปทางไหนเมื่อฤดูหนาวมาเยือน
‎ดูเหมือนพวกมันรู้เสมอ
‎ดูเหมือนพวกมันไปด้วยกัน
‎ข้าอยากให้มันง่ายสำหรับเราด้วย
‎เจ้าฝันเหรอ
‎ไม่ว่าเจ้าคิดว่าอยู่ที่ไหน
‎เราทั้งคู่ยังอยู่ที่นี่
‎เจมี่
‎ท่านคิดไหมว่า ‎เป็นไปได้ที่โรเจอร์อาจไม่อยากกลับบ้าน
‎ทำไม
‎สมุนไพรชนิดหนึ่งหายไปจากห้องผ่าตัดของข้า
‎มันมีพิษร้ายแรงมาก
‎เว้นแต่หมอจะรู้วิธีใช้ที่ถูกต้อง
‎และฉันเป็นห่วงว่าเขาอาจจะ...
‎คือว่า...
‎เมื่อครั้งที่ท่านทุกข์ทรมาน...
‎เมื่อหลายปีก่อนนั้น
‎ข้าเคยไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ
‎แขวนคอซะแล้วทิ้งไว้เป็นเยี่ยงอย่าง
‎สำหรับความผิดข้อหากบฏ
‎พวกเจ้าจะต้องโทษตายด้วยการแขวนคอ
‎ขอพระผู้เป็นเจ้าเมตตาวิญญาณของพวกเจ้า
‎ทำไม ทำไมเป็นเจ้าที่ขัดขวางข้า
‎ข้าเห็นเจ้ามองลงไปที่หน้าผา ‎ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไรอยู่
‎เจ้ามีทุกอย่าง
‎ภรรยาที่รักเจ้า
‎ลูก
‎แต่เจ้าก็ยังไม่อยากอยู่กับพวกเขา
‎ตอนที่เชือกพันรอบคอของเจ้า
‎และเจ้ากำลังจะตาย
‎เจ้าเห็นอะไร
‎เจ้าเห็นอะไรในความมืดนั้น
‎เจ้าเห็นอะไร
‎บอกมา เจ้าเห็นอะไร
‎ข้าเห็นใบหน้าของเมียข้า
‎งั้นก็ไม่มีทางหนี
‎แม้แต่ในความตาย
‎ข้าคงเห็นหน้าของนาง
‎อะไร...
‎นางชื่ออะไร
‎มันไม่สำคัญแล้ว
‎นางตายแล้วเหรอ
‎เปล่า
‎สำหรับข้า นางไม่อยู่แล้ว
‎ข้าแค่อยากยุติความเจ็บปวด
‎แค่อยากสงบสุข
‎ใครบอกได้ล่ะว่า ‎วิญญาณของเจ้าจะไปที่ไหนถ้า...
‎เจ้าอาจโดนพรากจากตลอดกาล
‎ไม่ใช่แค่จากนาง แต่จากทุกคนที่รักเจ้า
‎แล้วเอายังไง
‎กลับบ้านเหรอ
‎เจ้าก็พูดได้นี่
‎เจ้าฝังอาวุธของเจ้าไปแล้ว
‎เสียงของเจ้าไง
‎แล้วตอนนี้เจ้ากล้าใช้คำพูดตำหนิข้า
‎เจ้าพูดถูก
‎ข้าทำแบบนั้น
‎แต่ตอนนี้ข้าต้องหยิบมันขึ้นมาอีกครั้งและสู้
‎เจ้าทำได้มั้ย
‎ข้าไม่รู้
‎งั้นขุดอาวุธของเจ้าขึ้นมา
‎แล้วกลับบ้านกับข้าจนกว่าเจ้าจะทำได้
‎บริแอนนา
‎อย่าบอกนะว่าตอนนี้คุณไม่รู้จะพูดอะไร
‎เปล่า
‎เปล่า ก็แค่...
‎ฉันกลัวมากเลย
‎ผมด้วย
‎เพราะถึงแม้ผมรอดมาได้...
‎ส่วนหนึ่งของผมตายไปในวันนั้น
‎ฉันรู้ว่ามันรู้สึกยังไง
‎เชื่อสิ ฉันรู้
‎ทุกคนอยากได้โรเจอร์คนเก่ากลับมา
‎แต่ผมจะไม่มีวันเป็นคนเดิมอีก
‎ผมเคยเรียนประวัติศาสตร์
‎ผมเคยสอนวิชานี้
‎ตอนนี้ผมใช้ชีวิตอยู่กับมัน
‎ตอนที่ผมเห็นไพ่ทาโรต์ใบนั้น ผมคิดว่า...
‎"นี่คือตัวผมตอนนี้
‎ชายที่โดนแขวนคอ"
‎นี่คงเป็นชะตากรรมของผม
‎บรรพบุรุษของผมเอง...
‎พยายามจะฆ่าผม
‎บางทีผมไม่ควรอยู่บนโลก
‎ไม่จริง
‎อาจจะไม่จริง
‎แต่ผมเปลี่ยนไปแล้ว
‎จำได้ไหมที่คุณเคยถามเรื่อง ‎คำสั่งเสียสุดท้ายของผม
‎จำได้
‎ผมว่าผมรู้แล้วว่าผมจะพูดอะไร
‎แต่ที่สำคัญ...
‎คือใบหน้าสุดท้ายที่ผมเห็น
‎ใบหน้านั้นเป็นของคุณ
‎โรเจอร์
‎ผมจะร้องเพลงให้คุณฟังเสมอ
‎ไม่ว่าเพลงอะไร ไม่ว่าที่ไหน
‎ไม่ว่าคุณจะอยู่ฟังหรือเปล่า ‎หรือเสียงของผมไม่สามารถ…
‎ผมจะร้องเพลง...
‎ให้คุณฟังตลอดไป
‎คำบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล